COVS Amersfoort e.o.
(deze pagina werd laatst bijgewerkt op)

Het wedstrijdseizoen loopt naar zijn einde toe. Veel clubs hebben hun laatste competitie verplichtingen afgesloten. Ook de scheidsrechters en de rapporteurs maken zich langzaam op voor het zomerreces. Enkele uitverkorenen hebben, als scheidsrechter of assistent scheidsrechter, nog een toetje in het verschiet dat heet “nacompetitie”. Zelf volg ik plichtmatig het hele jaar door de verrichtingen van de scheidsrechter en zijn assistenten en mag nu als triobegeleider ook van dat toetje “snoepen”.

In het navolgende relaas wil ik u hiervan een beetje laten mee beleven.

Het laatste wedstrijdrapport van het seizoen is net opgemaakt en de deur uit als er een brief van de KNVB op de deurmat valt. Nieuwsgierig als ik ben snel opengemaakt, want zo vaak krijg ik in dit digitale tijdperk geen brieven meer, en tref een schrijven van Dick Doornebosch (hoofd wedstrijdzaken) aan met een verzoek om als begeleider van het arbitrale trio op te willen draven en waar nodig hand- en spandiensten te verrichten. Tevens een overzicht van de wedstrijden in de nacompetitie met daarbij de vermelding van het arbitrale trio. Mijn naam ontwaar ik bij de wedstrijd KGB 1 – VSV 1, op zondag 4 mei.

VSV kende ik wel, maar KGB was nieuw voor mij en ik had geen echt idee in welke stad of dorp zij hun thuishaven hebben.

Snel even het adresboek erbij gepakt en geconstateerd dat ik mij deze zondag in Bovenkarspel zal moeten melden. Op vrijdag contact opgenomen met Rob v. d. Broek (velen zullen hem kennen als de man van het zakdoekje), de scheidsrechter van deze wedstrijd en weer even hernieuwd kennis gemaakt en afgesproken voor de ontmoeting van zondag.

Aangezien het de return betreft, de heen wedstrijd werd door VSV met 3-1 gewonnen, en er dus een beslissing moet vallen, even het bekerreglement uit het bewaarnummer nagelezen en de mogelijkheden om tot een beslissing te moeten komen  voor de zekerheid toch maar even uitgeprint.

Het is zondagochtend twaalf uur als ik de auto start en op weg ga richting Noord Holland om de ruim 100 km . onder de banden te laten verdwijnen. Genietend van het mooie weer voel ik onderweg toch wat lichte spanning opkomen. Daarbij vooruit denkend aan de mogelijkheden welke zich vanmiddag kunnen voordoen en hoe daarbij dan te moeten handelen of advies te kunnen geven.

Als ik na 5 kwartier de parkeerplaats bij het sportcomplex opdraai bemerk ik dat ik de eerste van het kwartet ben die aanwezig is. 2e assistent Marchel van Damme meld zich even later ook. Kort daarop parkeren scheidsrechter Rob v.d. Broek, met in zijn kielzog 1ste assistent Huub Sio hun auto’s op het complex en kan ik ook hen verwelkomen. Gezamenlijk melden we ons in de bestuurskamer, waar we door de secretaris en de scheidsrechterscoördinator welkom worden geheten. Na de gebruikelijke administratieve handelingen in de, door de verbouwing, nog niet geheel op orde zijnde bestuurskamer, gaat het trio al snel naar de rust van hun kleedkamer en maken zich op voor hun warming-up. Opvallend hier was de verschillende wijze van voorbereiding. De één lult aan een stuk door, de tweede geeft regelmatig antwoord en nummer drie houdt zich heel erg rustig. In een weldadig zonnetje maken de heren de spieren lekker los en controleren en inspecteren het speelveld.

Rob v.d. Broek maakt ondertussen ook even een praatje met de beide trainers. Zo’n 10 minuten voor aanvang zijn de heren weer terug in hun kleedkamer en maakt Rob met zijn beide assistenten afspraken v.w.b. hun taken en de communicatie onderling. Je voelt dan ook dat er ineens veel meer spanning is en dat de heren volledig geconcentreerd zijn.

Om klokslag half drie klink, op het door vele toeschouwers omzoomde veld, het beginsignaal van de return van de periodewinnaars in de 3e klasse.

Het weinige meldenswaardig bij deze wedstrijd is het scoreverloop en de fysieke inzet van de beide teams. Speltechnische hoogtepunten waren er maar weinig, echt genieten was er voor de neutrale toeschouwer niet bij. Rob bleef steeds goed wedstrijd onder controle houden.

Toch bleek in de 2e helft enkele keren dat het met neutrale assistenten toch anders fluiten en bewegen is. Op enkele momenten was de scheidsrechter wat eigenwijs en “vergat” deze op de juiste wijze met zijn assistent te communiceren.

Door de eindstand, 3- 1 in het voordeel van KGB, moesten er strafschoppen aan te pas komen om een totaalwinnaar aan te kunnen wijzen. VSV nam de strafschoppen net iets beter en kan zich opmaken voor het vervolg van deze nacompetitie.

Weer terug in de kleedkamer blikt het arbitrale trio nog even terug op geleverde prestatie. Van de assistenten komt dan het vaststelling dat het vlaggen toch een heel andere kijk op het spel geeft , dan om er scheidsrechter tussen te lopen. Maar vonden het een nuttige ervaring. In het geheel kon de leiding terugzien op een goede prestatie.

De plichtplegingen na afloop afgerond hebbende en een hapje en een drankje te hebben genuttigd, toog het kwartet weer huiswaarts.

Het is kwart voor zeven als ik mijn auto in de garage kan zetten en deze sportdag, na bijna zeven uur op pad te zijn geweest, kan afsluiten.

Een begeleider.

Wilt u reageren op dit artikel? Stuur dan een mail naar de webmaster: