Het Albufeira Dagboek

Om half drie ’s morgens ging de wekker af omdat wij om half vier bij de voetbalvereniging van CJVV ons moesten verzamelen waar wij om kwart voor vier vertrokken met de bus richting Spakenburg. In Spakenburg kregen wij voor het eerst te maken met de voetbalvereniging IJsselmeervogels.
Om vier uur vetrokken we uiteindelijk richting Amsterdam.

Men kon echt merken dat iedereen nog moe of slaperig was omdat het erg stil was in de bus. Nadat iedereen ingecheckt was vetrokken wij per vliegtuig naar Faro. In het vliegtuig was al gelijk commotie. Peter had geen rekening mee gehouden met het verschil tussen de blauwen en de rooien in Spakenburg omdat hij een blauw shirt aanhad. Maar omdat Peter het clublied zong van IJsselmeervogels werd alles weer met de liefde der mantel bedekt.

Het was uiteindelijk erg gezellig in het vliegtuig en er werd al aardig over de wedstrijden gesproken. De COVS was niet te koop, zelfs niet voor een bak koffie in het vliegtuig. Om half negen Portugese tijd (één uur tijdsverschil) geland. Ontvangst van Hijmen van Surksum en de koffers gepakt en hup op weg naar Albufeira. Maar Bert kon het niet laten om gauw even een pilsje te pakken voordat we in de bus stapten.

We zaten in busjes waarbij wij dachten; die haalt nooit Albufeira. Maar de chauffeurs bleken over goede vaardigheden te beschikken waarbij wij toch met z’n allen uiteindelijk na een rit van drie kwartier veilig bij ons hotel in Albufeira aankwamen.

Nadat we onze koffers uitgepakt hadden en verkleed, omdat de temperatuur wat hoger was dan in Nederland, hebben we eerst met z’n allen koffie gedronken en een omelet gegeten bij het strand. Hier was ons” dweilorkest aan het oefenen voor de happening die ’s avonds gehouden zal worden. De sfeer zat er al heel goed in. Maar voor ons moest het officiële gedeelte nog komen. Wij werden ’s middags op het gemeentehuis verwacht voor de officiële opening door de loco burgermeester.

’s Avonds werden wij verwacht bij de lokale brandweer van Albufeira. Zij hebben ons voor een onvergetelijke maaltijd gezorgd met een optreden van de lokale folklore groep en ons dweilorkest Kapelloos. Er was een heuse defilé omdat het dweilorkest iedereen achter zich meenam naar de kazerne en weer terug naar het centrum. Het was echt één lange stoet van mensen. Nadat we weer teruggekomen waren bij ons hotel hebben we nog even een afzakkertje genomen bij ons, wat later bleek, ons stamkroegje. Het was intussen al nacht geworden voordat we gingen slapen.

Op zaterdag vroeg uit de veren omdat we vroeg in het stadion verwacht werden vanwege het toernooi. Drie studenten van de ROC Midden Nederland uit Amersfoort hadden de wedstrijdleiding waaraan dus uiteindelijk 13 teams meededen.

Zoals je ziet zie je hier de eerste inspectie van het veld en de aankomst van de eerste voetbalvereniging op het complex.

Om half tien was de officiële opening door de locoburgemeester en de consul van Portugal. De aftrap werd verricht door good old Hendrik Jan Doornekamp en Frank Verlaat. (ex Ajax). Hierbij mochten de beide volksliederen niet ontbreken en de band Kapelloos speelde deze beide volksliederen uit volle gave, waardoor het toernooi uiteindelijk om tien uur begon. De hele morgen verzorgde de band voor muziek en vertier rond en langs de velden. Hierbij een impressie:

Er werd volop strijd geleverd door de teams en na de wedstrijd werd het meestal ook met de mantel der liefde bedekt wat het toernooi ter goede kwam. Strijd bedoelen we hiermee dat er hard om de bal gevochten werd en onder leiding van onze scheidsrechters.

v.l.n.r.: Bert Wassink – Henk Nijhuis – Peter Hilgers (even zoeken tussen 2 spelers)

In het begin van de middag vond de traditionele veteranenmatch plaats tussen Amersfoort en het team van de brandweer van Albufeira, de zogeheten Bombeiros. De wedstrijd stond onder leiding van oud Fifa/Uefa scheidsrechter Jan Dolstra en werd geassisteerd door Henk en Flip.

Ook hier werd de beide volksliederen weer ten gehore gebracht door het dweilorkest Kapelloos.

Aan het eind van de “vermoeide”dag volgde de prijsuitreiking om 17.00 uur. De finale van het toernooi moest zelfs later beginnen zodat de burgermeester zelf de prijsuitreiking kon verrichten. Flip was een beetje moe en zag een stoel staan en dacht………..

Flip van der Pol

Nadat er over weer rode en gele kaarten als souvenir aan de voetballers werden gegeven. gingen we met z’n allen weer naar het hotel terug. Wij probeerden nog te vluchten maar ook de dopingcontrole konden wij niet ontlopen:

Als afsluiting volgde ’s avonds een gezamenlijk diner in het hotel en aansluitend een feestavond in een lokale kroeg waarbij het dweilorkest niet ontbrak. Terwijl de wat ouderen onder ons wat op tijd naar bed gingen bleven de jongeren wat hangen en gingen in de nachtelijke uren naar bed.

Zelfs op zondag weer vroeg uit de veren omdat wij een nieuw in aanbouw sportcomplex gingen bezoeken. Iedereen moest vanwege veiligheidsverplichtingen een helm op. Ook hier hadden wij een schitterend uitzicht op het stadion. Hierbij een impressie:

Na de lunch hadden wij voor de rest van de dag vrij. Het was warm die dag, dus bij terugkomst bij het hotel eerst even een ………. en een peukje voor Bert.

’s Middags zijn we nog een rondje langs het strand gemaakt en even van de zee genoten terwijl het water wel heel erg koud was. 18 graden!!.

De één ging nog even slapen, de ander ging nog even wat shoppen en weer de ander ging nog even een voetbalwedstrijd kijken.

Nadat we wat gegeten hebben in de stad hebben we nog met z’n allen nog het Hollands Heineken House bezocht. Ja, die hebben ze ook in Albufeira. Hier hebben we enorm gelachen om de dans kwaliteiten van de voetballers. Ze bleken echt allemaal meerdere kwaliteiten te bezitten. Na afloop hebben we nog een afzakkertje genomen bij onze stamkroeg en hebben we nog lang nagepraat met de voetballers en de leiding van IJsselmeervogels. Ook nu werd het niet vroeg voordat we weer naar bed konden gaan.

Tijdens het ontbijt van deze morgen bleek onze voorzitter over een enorm portie droge humor te bezitten. Wat hebben wij gelachen deze morgen. Onze vrienden van IJsselmeervogels kwamen zelfs bij ons aan de tafel zitten omdat wij schik hadden en zij duidelijk nog niet helemaal uitgeslapen waren.

Nadat we een stevig ontbijt hadden genomen zijn we op advies van Bert een wandeling langs het strand gaan maken van oud Albufeira (waar wij zaten) naar nieuw Albufeira. Dit was echt de moeite waard. Tijdens deze lange tocht van zo’n 5 km moesten we zelfs nog wat klimmen want anders kwamen we niet in nieuw Albufeira. Bert bleek een goede gids te zijn. Misschien is hij een roeping misgelopen. Onderweg moesten we nog wel even een drankje nemen omdat het warm was deze dag!!!!.

Op de terugweg naar ons hotel kwamen we nog iets passend tegen voor Henk en hij moest weer duidelijk op de foto. Deze foto willen wij u niet onthouden:

Nog even wat inkopen gedaan voor het thuisfront en om 16.00 uur begaven we ons weer met dezelfde bussen naar het vliegveld voor de terugreis naar Nederland.

Nadat we op Schiphol geland waren, was het nog even wachten op de koffers zodat we weer met z’n allen met de bus richting Spakenburg en Amersfoort konden gaan rijden. Maar eerst moest onze buschauffeur nog even blazen omdat er een alcohol controle was bij Schiphol. Gelukkig bleek de chauffeur inderdaad koffie gedronken te hebben, zodat wij onze reis konden voortzetten. Moe maar voldaan waren we aan het begin van de nacht weer op ons vertrouwd adres.

Deze trip werd mede mogelijk gemaakt door:

• Elektromotoren Emmen BV
• de stichting Albufoort
• een bijdrage van de deelnemers zelf.